Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/5552 K.2013/21824

Taraflar arasında görülen davada Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2012 tarih ve 2011/471-2012/638 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ...'nun maliki olduğu ve diğer davalının işleteni bulunduğu otobüste seyahat etmekte iken aracın kaza yaptığını, müvekkilinin iş gücü kaybına uğradığını, kaza dolayısıyla psikolojisinin bozulduğunu, müvekkilinin manevi acısının bir nebze olsun giderilmesi için 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacının davalı ...'nun maliki olduğu, diğer davalının işleteni olduğu otobüste seyahat etmekte iken meydana gelen kazada yaralandığı, 1 ay süreyle iş göremezlik halinde kaldığı ve yüzünde tespit edilen lezyonun estetik kusur mahiyetinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 15.000,00 TL'nin 23.07.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının kazada 1 ay süreyle iş göremezlik halinde kaldığı ve yüzünde tespit edilen lezyonun estetik mahiyette olduğu gerekçesiyle manevi tazminat tayine gidilmiştir.

Davacı vekili, gerek yargılama sırasında gerekse temyiz itirazlarında müvekili yüzünde oluşan izin sabit iz mahiyetinde olduğunu ileri sürmekte olup, mahkamece de Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'na yazılan müzekkere ile bilhassa, davacı yüzündeki izin sabit iz mahiyetinde olup olmadığının değerlendirilmesi istenilmiştir.

26.07.2012 tarihli bilirkişi raporunda ise "yüzde tespit edilen lezyonun estetik mahiyettinde olduğu" ibaresi ile tespit yapılmıştır. Ancak bu ibare davacı yüzündeki izin kalıcı olup olmadığını açıklamakta yetersiz kalmaktadır. Bu durumda, mahkemece davacı yüzündeki izin kalıcı olup olmadığı hususunun şüpheye meydan vermeyecek şekilde belirlenmisi ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar tesisi doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.