Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/6112 K.2013/9816

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.09.2011 tarih ve 2011/411-2011/844 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı banka nezdinde müvekkili adına tasarruf teşvik hesabı açıldığını, bu hesapta biriken paraların belli bir takvim içinde hak sahiplerine ödenmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin davalı bankadan tasfiye gereğince tasarruf teşvik hesabındaki ana para ve nemasını talep ettiğinde kendisine ödeme yapılmadığını, davalı bankanın işverenden tahsil ettiği primleri zimmetine geçirdiğini ileri sürerek, şimdilik 800 TL tasarrufu teşvik alacağının ödeme günlerinden itibaren kanuni faizinden az olmamak üzere davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini ıslah ederek 2.471,05 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili banka arasında hizmet ilişkisinden kaynaklanan bir ilişki olmadığını, davacı tarafından müvekkili banka nezdinde açılmış bir hesap bulunmadığını, davacının işvereninin hatasından, eksik bildiriminden kaynaklanan bir işlemden dolayı banka aleyhine dava açmasının yasal dayanağı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, icmal bordrolarının davacı adına bankaya yatırılan tutarı kanıtladığı, 3417 sayılı Kanun gereğince bankaya yatırılmayan tasarruf kesintilerinden işverenin sorumlu olduğu ancak bankaya yatırılan kesintilerin bankanın sorumluluğunda bulunduğu, bu nedenle bankaya yatırılan paranın bankaca akıbetinin açıklanamadığı, paranın bankaya yatırıldığının banka kayıtlarıyla sabit olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne ve 256,92 TL ana para alacağı ile 2.471,05 TL nema alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.