Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/6331 K.2013/10050

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.06.2011 gün ve 2010/32-2011/158 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.01.2013 gün ve 2011/14438-2013/188 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 12.11.1998 tarihinde "İş Makinası Kepçesi, Kepçe Aksamı" isimli ürünlere TPE'den Endüstriyel Tasarım Tescil Belgesi aldığını, davalı adına tasarım belgesi alınan bu ürünlerin 554 sayılı KHK'nin 5, 6 ve 7. maddelerinde aranan yenilik ve ayırt edici nitelik özelliklerini taşımadığını ileri sürerek, davalı adına olan Endüstriyel Tasarım Tescil Belgesi'nin sicilden terkin ve iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili adına tescilli tasarımın büyük emek ve masraf sarfedilerek meydana getirildiğini, davacının 21.04.2003 tarihli el yazılı protokolde dava konusu tescilli tasarımların müvekkiline ait olduğunu kabul ettiğini, tasarımların yenilik ve ayırt edici niteliği bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, söz konusu ürünlerle ilgili tasarım başvurularının faydalı model belgesine konu olabilecek nitelikte olduğu, tasarım tescili için başvurulacak nitelikte bir çalışma bulunmadığı, başvuru tarihi itibariyle hükümsüzlük şartlarının mevcut olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.01.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.