Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/6608 K.2013/21790

Taraflar arasında görülen davada Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2012 tarih ve 2010/498-2012/749 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların sürücüsü ve maliki olduğu dolmuş takside yolcu olarak bulunduğu sırada kaza sonucu yaralandığını, olay nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 100 TL maddi ve 8.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini yükseltmiştir.

Davalılar vekili, olayda müvekkillerinin kusuru bulunmadığını, tazminatın zenginleşme aracı olamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının yolcu olarak bulunduğu araçta kaza sonucu yaralandığı, çalışma gücünü % 4 oranında kaybettiği, olay nedeniyle davacının manevi üzüntüye kapıldığı, maddi zarara uğradığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 18.031,28 TL maddi ve 6.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.