Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/6743 K.2013/21795

Taraflar arasında görülen davada Kastamonu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyurak verilen 08/11/2012 tarih ve 2012/477-2012/452 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, dava dışı ...'ın davalı bankanın Kastamonu Şubesi'nden kullandığı ticari krediye kefil olduğunu, asıl borçlunun kredi borcunu ödememesi nedeniyle müvekkilinin davalı bankaya ödeme yaparak borcu kapattığını, ancak davalı bankanın, müvekkilinin kefil olmadığı aynı borçlunun taşıt kredisinin son beş taksitini de müvekkilinden tahsil ettiğini, müvekkilinin, taşıt kredisine kefil olmadığını öğrenmesi üzerine davalıdan bu paranın geri ödenmesini istediğini, davalının müvekkiline herhangi bir ödeme yapmadığını ileri sürerek, 5.302 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, BK'nun 66. maddesi uyarınca davanın zamanaşımına uğradığını, davacının kendi rızası ile ödeme yaptığını ve yaptığı ödemeye karşılık rehin temlik aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, davacı kefil olmadığı halde dava dışı ...'a ait taşıt kredisinin son 5 taksitinin tahsil edildiği, bankanın haksız olarak tahsil ettiği miktarı ödemesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 5.302 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş bulunmasına, taraflar arasında bankacılık mevduat ilişkisi olması nedeniyle zamanaşımı süresinin 818 Sayılı BK’nın 125. maddesi uyarınca 10 yıl olarak uygulanması gerekmesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.