KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/6925 E., 2013/21526 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Kasım 2013
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
487 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.03.2011 tarih ve 2006/73-2011/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalılarca hazırlanıp piyasaya çıkartılan DİLRÜBA isimli kasette yer alan "Resulü Çok Seviyorum" isimli eserin eser sahibi olduğunu, söz konusu albümdeki bu eserin söz, müzik ve bestesi müvekkile ait eserden sadece nakarat kısmının ve bestesinin aynı kalıp ve fakat diğer sözlerinin değiştirilerek oluşturulmuş bir eser olduğunu, eserin Kayseri 4. Noterliği'nin 31/05/2004 tarih ve 10719 yevmiye nolu tespit tutanağı ile müvekkili adına tespit ettirildiğini, söz konusun eserin bir an için işleme ve derleme eser olarak kabul edilmesi halinde dahi söz konusu eser için davacıdan hiçbir yazılı izin alınmadığını,
müvekkilinin eser sahipliğinden kaynaklanan mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini iddia ederek, tecavüzün ref'i, tecavüzün men'i, FSEK'nın 68. maddesi gereği rayiç telif ücretinin üç katı bedel (ceza) karşılığı olarak şimdilik 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, tecavüz nedeniyle 7.500,00 TL manevi tazminatın davalılardan dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili; dava konusu eserin nakarat sözleri ve beste sahibinin müvekkilleri olduğunu, eserin kalan sözlerinin Aşık Veysel'e ait olduğunu, anonim olduğunu, davacının gerçek hak sahibi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu eserin sahibinin davacı olduğu, bu eserin davalıdan önce Kayseri 4. Noterliği'nin 31/05/2004 tarih ve 10719 yevmiye nolu tespit tutanağı ile davacı adına tespit edildiği, davalıların bu eseri daha önce yaptıkları ya da bu eserlerin daha önceden kendilerine ait olduğu iddiasının ispatlanamadığı,
davalıların davacıya ait eseri bestesini aynen sözlerini ise nakarat kısmı aynı kalmak suretiyle değiştirdikleri, davacıdan izin almadan umuma arz ettikleri gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile;dava konusu eserin davacıya ait olduğunun tespitine,davacının mali hak tazminatının kısmen kabulüne ve 750,00 TL mali hak tazminatının ve 750,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,davacının FSEK 68. maddesi kapsamında tazminat talebi olduğundan tecavüzün refi talebinin reddine, karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/6925, K. 2013/21526, 27 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama