Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/694 K.2013/17954

Taraflar arasında görülen davada Kırıkhan 1. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi’nce verilen 18.10.2012 tarih ve 2008/324-2012/718 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı adına kuvertis madeninin çıkarılması ve nakliyesi işini üstlendiğini, bu iş nedeniyle davalıdan 84.520,00 TL alacaklı olduğunu ileri sürerek anılan meblağın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından yapılan işin karşılığının ödendiğini, davacının iş karşılığında 336.386,70 TL'lik fatura düzenlediğini, faturaların kapalı fatura olduğunu, davacıya 295.500 TL nakit ödendiğini, 47.330,82 TL'sinin de sözleşmede kararlaştırılan şekilde davacı adına elektirk, SSK primi vs. ödendiğini, buna göre davacıdan alacaklı olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalıdan 16.300,03 TL alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile anılan meblağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece kısmen kabul edilen davada, hükmolunan harçtan davacının sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de; kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.