Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/7610 K.2013/12407

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.12.2010 gün ve 2006/223-2010/417 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.01.2013 gün ve 2012/18283-2013/1531 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin annesinin davalı ...'ün sevk ve idaresindeki diğer davalının işlettiği otobüsten inmek üzereyken aracın hareket etmesiyle yaralandığını, sonrasında vefat ettiğini, müteveffanın son günlerinde acı ve ıstırap çektiğini, ceza dosyasında davalı sürücünün tam kusurlu olduğunun tespit edildiğini ve cezalandırılmasına karar verildiğini ileri sürerek, her bir davacı için 100.000,00 TL olmak üzere toplam 300.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, olayın müteveffanın yaşlı olması ve kusurlu davranışı sonucu meydana geldiğini, vefatın kaza nedeniyle olduğunun kanıtlanamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kazada kusursuz olduğunu, davacıların manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının kusur durumu ve ölümlü trafik kazasının oluşu nazara alındığında davacıların annelerinin ölümü nedeniyle manen zarar gördükleri gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile her bir davacı için 20.000,00'er TL'den toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline dair verilen kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce faiz başlangıcı yönünden davalılar yararına düzeltilerek onanmıştır.

Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.