KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/7678 E., 2013/20989 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2013
- Mahkemesi
- İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
534 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk (Kartal Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 11.09.2012 tarih ve 2011/49-2012/275 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davaya konu davalı adına tescilli TR 2009 06130 Y numaralı faydalı model belgesinin 551 sayılı KHK 156. maddesi gereği yenilik vasfını taşımadığını, senelerdir tüm dünyada satılmakta olan bir ürün olduğunu, hükümsüzlüğü talep edilen dava konusu faydalı modelin tarifname bölümünde davalı şirket tarafından geliştirildiği ifade edilen "Bina Dış Çevresi İş Güvenliği Elemanı" sisteminin yıllar önce İsveç'te mukim dava dışı Combisafe firması tarafından kamuya arz edildiği,
davalı şirketin söz konusu buluş ve buna ilişkin istemlerinin 2002/2003 yılından beri İsveçli firma tarafından kullanıldığını, dava dilekçelerinin ekinde buna ilişkin geçmiş yıllara ait katalog ve broşür sunduklarını iddia ederek 551 sayılı KHK'nın 156. maddesi gereği yenilik vasfı taşımayan davalı adına tescilli TR 2009 06130 Y numaralı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkili şirketin 1973 yılına kadar dayanan bir geçmişinin olduğunu, üretim ve hizmet kalitesinin uluslararası seviyede olduğunu, müvekkilinin geliştirdiği mekanizma üzerine başvuru yapmakla yasadan doğan hakkını kullandığını, davacı tarafın müvekkilinin tescilli sistemini hukuka ve hakkaniyete aykırı şekilde ihlal ettiğini, taklitlerini üretip satarak haksız rekabete neden olduğunu, bu durumun yapılan bilirkişi incelemesiyle de tespit edildiğini, davacının iddialarını dayandırdığı delillerin kanuni delil niteliğini haiz olmadığını,
dava dışı Combisafe firmasının Safety Net Fan adlı ürünü ile müvekkilinin faydalı modelinin aynı özelliklere sahip olmadığını, piyasada bu tarz sistemlerin çok farklı versiyonlarının bulunduğunu, ancak bu ürünlerde müvekkiline ait faydalı modeline temel teşkil eden farklı döşeme tip ve kalınlıklarına göre ayarlamaya yapmaya olanak sağlayan "teleskobik çalışma özelliğinin olmadığını, müvekkilinin sisteminde fikri farklılıklar bulunduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirket adına TPE nezdinde TR 2009 06130 Y no ile kayıtlı "Bina Dış Çevresi İş Güvenliği Elemanı" adlı faydalı model belgesine benzer, ABD'de ki Morley Bricman isimli şirket adına, 22 Mart 1988 tarih ve 4,732,234 numaralı "Perimeter Safety System For Multi-Story Buildings Under Construction" adlı patent verildiği, dava konusu faydalı modele benzer, Combisafe şirketine ait "Safety Net Fans-Combisafe Güvenlik Ağı (Perdeleme) Tertibatları" adlı patentli ürünün 2001 yılından itibaren kamuya arzedildiği,
yabancı şirketler tarafından daha önce buluş olarak gerçekleştirildiğine kanaat getirilen, sistem elemanlarından olan uzatma çubuğu üzerinde yapılan değişiklikle ayarlanabilir özellik sağlanmasının bir yenilik olarak ileri sürülemeyeceği, davalı şirket adına TPE nezdinde tescilli faydalı modelin yenilik vasfı taşımadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/7678, K. 2013/20989, 20 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama