Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/7795 K.2013/11341

Taraflar arasında görülen davada Afşin Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/03/2012 tarih ve 2010/399-2012/268 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin maaşını davalı bankadan aldığını, müvekkilinin maaşının 1/4'ünün müvekkilinin işyerince haczedilerek kesildiğini, ancak davalı bankaca müvekkiline ödenmek üzere yatırılan maaşına, müvekkilinin kredi kartı borcu nedeniyle alacaklı olduğundan bahisle bloke konulduğunu, müvekkilinin maaşından kesinti yapma görevinin işverene ait olduğunu, bankanın kendi alacağından dolayı bloke koymasının hukuka uygun olmadığını ileri sürerek, bloke edilen üç aylık maaş tutarı olan 3.300,00 TL'nin bloke tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının maaş hesabına konulmuş bir blokenin olmadığını, davacının müvekkili bankadan kullandığı üç adet ihtiyaç kredisi ve kredili bankomat hesabının bulunduğunu, davacının maaş hesabına yatan meblağın davacının kredilerine mahsup edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, İİK’nın 83-a ve 83-son maddeleri ile BK’nın 19., 20. ve 118. maddeleri hükmüne ve yerleşik içtihatlara göre, davacının maaşından icra kesintisi yapılmaması halinde davacının maaşının ¼’ü oranında, icra kesintisi yapılması halinde ise yapılan icra kesintisinin maaşının 1/4'üne ulaşmıyorsa ulaşacak miktar kadarını, davalı bankanın davacının bankaya yatan maaşından ve davacıdan olan alacaklarına karşılık mahsup yapma hakkı bulunmasına rağmen davacının 2010 yılı Mart, Nisan ve Mayıs ayı maaşlarından toplam 1.965,58 TL fazla kesinti yaptığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 1.965,58 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.