KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/7899 E., 2013/14222 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.04.2011 gün ve 2010/80-2011/108 sayılı kararı bozan Daire’nin 16.01.2013 gün ve 2012/104-2013/844 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 02.05.1989 tarihinden itibaren bilgisayar yazılımı sektöründe faaliyette bulunduğunu ve "Datasoft" ibaresini marka, ticaret unvanı ve işletme adı olarak kullandığını, davalının da aynı sektörde aynı ibareyi ticaret unvanı olarak tescil ettirdiği gibi emtialarının üzerinde de bu ibareye yer verdiğini ileri sürerek, davalının eyleminin haksız rekabet ve müvekkiline ait marka hakkına tecavüz teşkil ettiğinin tespit ve önlenmesini, davalının ticaret unvanından "Datasoft" ibaresinin silinmesini, 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davalının kullanımının davacı markasına tecavüz teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 16.01.2013 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulmuştur.
Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/7899, K. 2013/14222, 4 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama