Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/7929 K.2014/13474

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 21. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/02/2013 tarih ve 2012/82-2013/17 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı, davalı ve ihbar olunan TMSF vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.09.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. M. Çı.ile davalılardan . Bank A.Ş. vekili Av. Emre Işıkyıldız ve ihbar olunan TMSF vekili Av. G. A. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya devrinden önce E. A.Ş. Çorlu Şubesine 39.068,00 TL mevduatını 13.12.1999 tarihinde net %80 faiz oranı ile yatırdığını, E,A.Ş'nin Eb Of Shore Ltd adlı paravan kıyı bankasını kurarak ve iki bankanın tek elden yönetimini sağlayarak, suç işleme amacına yönelik olarak planlı ve kasıtlı işbirliği içinde mevduat sahipleri ve müvekkilini dolandırılmak suretiyle zarara uğratdığını ileri sürerek, 39.068,00 TL'nin bankaya yattırıldığı 13.12.1999 tarihinden vade sonu olan 05.01.2000 tarihine kadar %80 akdi faiziyle, bu tarihten fiili ödeme taarihine kadar ise, akdi faizden aşağı olmamak üzere temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve ihbar olunan TMSF vekili, husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazlarında bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da, davacının iradesinin fesada uğratılmadığını, müvekkillerinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, görünüşte iki banka arasında benzerlikler yaratılarak off shore bankası adına para toplandığı, fakat bu paraların o bankaya aktarılmayıp kanuna aykırı bir biçimde Egebank A.Ş. tarafından kendi topladığı mevduatmış gibi bünye içerisinde kullanıldığı, bu hukuka aykırı fiiller dolayısıyla davacının zarara uğradığı ve bankaya yatırdığı mevduatını geri alamadığı, davalı bankanın davacının zararından sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 39.00,00 TL'nin 13.12.1999 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı, davalı ve ihbar olunan TMSF vekilleri temyiz etmiştir.

1- Davacı vekili, müvekkilinin off shore hesabına yatırılan 39.068,00 TL'nin tahsili isteminde bulunmuş, benimsenen bilirkişi raporunda da davacının bu miktarda parayı off shore hesabına yatırdığı tespit edilmiş olmasına rağmen, mahkemece 39.000,00 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi, davacı yararına avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi, yine davanın tam kabulü yerine kısmen kabulü hükmü kurularak, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin kısmen kabul esasına göre belirlenmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Davalı vekili ve ihbar olunan TMSF vekilinin temyiz itirazlarına gelince, mahkemece, davacı tarafından ödenen harcın davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de davalı I. Bank A.Ş'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan E.A.Ş'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın off shore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten E. A.Ş'nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son I. Bank A.Ş'ye devredildiği,

bu durumda Fon Bankası iken I. Bank A.Ş'ye devredilen E.A.Ş'nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan I. Bank A.Ş'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın davalı ve ihbar olunan TMSF lehine bozulması gerekmiştir.