Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/7932 K.2013/12774

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.05.2011 gün ve 2009/488-2011/231 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.02.2013 gün ve 2012/1519-2013/2079 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kuruluşun bağlı şirketi olan Alkollü İçkiler Pazarlama ve Dağıtım A.Ş.'nin özelleştirme kapsamında davalı ...İçki Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ne satılarak devredildiğini, yanlar arasında 27/02/2004 tarihinde yürürlüğe giren Alkollü İçki Tesisi İntifa Hakkı Sözleşmesi ile "...İli, ..., İkinci Bölge, Orman Çiftliği Mahallesi, Parsel no:23/24 de bulunan fabrika, müştemilatı ve depo vasıflı" taşınmazın beş yıl süre ile davalı şirket tarafından kullanılması hususunda anlaşmaya varıldığını,

sözleşmenin 12. maddesine göre taşınmazın tamamının 27/02/2009 tarihinde boşaltılarak 28/02/2009 tarihinde boş olarak müvekkili kuruluşa teslimi gerekirken taşınmazların bir kısmını süresinde tahliye eden davalının intifa kapsamında bulunan 4.000 m2 depo ile 430 m2'lik büro bölümlerini sözleşmede kararlaştırılan teslim tarihinden sonra 03/04/2009 tarihinde tahliye ve teslim ettiğini, yine sözleşmenin 12. maddesinde;

tahliye taahhüdü tarihi ile fiilen gerçekleşen tahliye tarihi arasında ve hergün için 13.500 Dolar tutarında cezai şart ödeneceği hususunun kararlaştırıldığını, ileri sürerek toplam 459.000 ABD Doları cezai şart alacağının 06/05/2009 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin her iki tarafı kamu olan bir sözleşmeye zorunlu olarak taraf olduğunu, süresinde tahliye edilmeyen yerler için kiralama talebinde bulunulduğunu, ancak davacının kiralayacağı taahhüdü ile müvekkilini 6 ay oyaladıktan sonra intifa sözleşmesinin son günü olumsuz yanıt verilmesinin hakkın kötüye kullanılması olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.