Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/8217 K.2013/13449

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/10/2010 gün ve 2006/536-2010/237 sayılı kararı onayan Daire’nin 21.02.2013 gün ve 2011/2171-2013/3089 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2004 03175 nolu tasarım tescilinde yer alan 2 ve 3 nolu tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığını, bu tasarımların 2000 yılından önce kamuya sunulduğunu, bunun davalı tarafa ait 2000 Collection Papatya, Papatya 2002 Collection, Papatya 2004 Collection, ... 2004 Collection kataloğundan ve Grosfillex firmasına ait Grosfillex Basic 2003 kataloğu ve Grosfillex Julassıc 2004 kataloğundan anlaşıldığını, dava konusu tasarımların Grosfillex firması tarafından WİPO nezdinde 2000 ve 2002 yıllarında tescil ettirildiğini, bu ürünlerin kendi piyasasında harcı alem nitelikte olduğunu ileri sürerek davalıya ait 2004 03175 nolu tasarımın 2 ve 3 sıra numaralı olan tasarımların hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait tasarımların yeni ve ayırt edici olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosyada bulunan her üç bilirkişi raporunda açıklanan ağırlıktaki bilirkişi görüşlerine göre davalının çoklu tasarım tescil belgesindeki 2 ve 3 nolu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliği taşıdığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 21.02.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.