Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/8379 K.2013/13314

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.05.2012 gün ve 2011/257-2012/98 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.02.2013 gün ve 2012/13817-2013/3540 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili karşı davalı taraf vekilleri ek kararı temyiz etmiş olup, dilekçelerin süresinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin ortağı ve yönetim kurulu üyesi olduğunu, şirkete ait banka hesaplarından davalının kendi hesabına 2.000.000,00 TL para aktardığını, bunun bir kısmının daha sonra davalı tarafından şirkete iade edildiğini, ancak 629.000,00 TL’nin ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptalini talep ve dava etmiş, daha sonra davasını ıslah ederek, 629.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2012/13817 E.,2013/3540 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Dairemiz kararına karşı davalı vekili karar düzeltme, mahkemece verilen ek karara karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

1- Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 26.02.2013 gün 2012/13817 E., 2013/3540 K. sayılı ilamıyla onanmıştır. 25.02.2013 tarihli temliknamelerin mahkeme dosyasına ibraz tarihi 03.04.2013 olup, dosyanın Yargıtayda bulunması sebebiyle 09.04.2013 tarihinde verilen ek kararla davacılar olarak temlik alanlar Yücel Özsoy, Yüksel Özsoy ve Önaldı Özsoy'un kabulüne karar verilmiş bu defa verilen bu ek karar temlik eden şirket (davacı) ve davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkeme 14.05.2012 tarihinde hüküm vermekle artık bu karar ile bağlıdır, yani mahkeme dosyayı resen ele alarak yeni bir karar veremez, hükme karşı kanun yoluna başvurulur ve hüküm üst mahkeme tarafından bozulursa mahkemece ancak o zaman davayı tekrar ele alabilir. Davacının dava (yargılama)sırasında dava konusunu bir başkasına devretmesi halinde,dava konusunu devralmış olan kişi,görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder ise de (HMK 125,2 mad.) somut olayda yargılama sona ermiş ve mahkemece bir karar verilmek suretiyle davadan el çekilmiştir. Taraflardan biri, temyiz veya karar düzeltme aşamasında da dava konusunu bir başkasına

devredebilir. Fakat bu husus ancak hükmün Yargıtay tarafından bozulması halinde hüküm mahkemesinde HMK'nın 125. maddesi uyarınca işleme tabi tutulur, yoksa kararın onanmış olması halinde HMK'nın 125. maddesinin tatbikine olanak yoktur. Çünkü yukarıda da açıklanmaya çalışıldığı üzere davadan hüküm vererek elini çeken mahkemenin temliğin geçerli olup olmadığını bu aşamada incelemesine hukuken imkan bulunmamaktadır. Mahkemece ek bir kararla temliknameler uyarınca HMK'nın 125. maddesi kapsamında verilen ek karar bu nedenle hatalı bulunmakla taraf vekillerinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile ek kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozulan ek karara ilişkin Dairemiz kararına karşı karar düzeltme yolu açık bulunduğundan anılan bozma kararının usulünce taraflara tebliği ile karar düzeltme isteminde bulunulması halinde karar düzeltme itirazlarının birlikte incelenmesi açısından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.