Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/8400 K.2013/21893

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.02.2012 tarih ve 2011/242-2012/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalıya taşıma hizmeti verildiğini, bakiye navlun alacağının tahsili amacıyla davalı aleyhine başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile davalı aleyhine % 40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile icra takibinin 22.000,00 TL üzerinden devamına, bu alacağa takip tarihinden itibaren % 27 ve değişen oranlarda faiz yürütülmesine, hüküm altına alınan alacağın % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davalı taraf icra takibinde borca ve fer'ilerine itiraz ettiğine ve davanın da tamamen reddini istediğine, davacı ticari iş niteliğindeki taşıma akdinden doğan navlun alacağını avans faiziyle isteyebileceğine göre takip tarihinde cari olan avans faiz oranı tespit edilip, takipte talep edilen % 27 faiz oranı da nazara alınarak ona göre hüküm kurulması gerekirken, bu hususun gözönünde bulundurulmaması doğru olmamış, kararın bu nedenle temyiz eden yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de; kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.