Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/8682 K.2013/22449

Taraflar arasında görülen davada Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/11/2012 tarih ve 2012/172-2012/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, müvekkilinin 17.500,00 TL bedelli çek nedeniyle karşı taraftan alacaklı olduğunu ileri sürerek, borçluların menkul ve gayrimenkul malları ile 3.şahıslardaki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati haciz istemine dayanak yapılan çekin keşide yerinin İstanbul, muhatap bankanın da Bank Asya Asya Katılım Bankası A.Ş'nin Avcılar şubesi olduğu, yetkili mahkemenin ödeme yeri mahkemesi olduğu, nizasız kazada yetkinin kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle, ihtiyati haciz ile ilgili istemin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkindir.

Alacaklı vekili, müvekkilinin borçlulardan çeke dayalı alacağı bulunduğunu ileri sürerek, borçluların mal ve alacakları üzerine ihtiyati haciz kararı verilmesi isteminde bulunmuş, mahkemece talebin yetki bakımından reddine karar verilmiştir.

İhtiyati haciz kurumuna ilişkin detaylı düzenlemelere 2004 Sayılı İİK’nun 257 ve devamı maddelerinde yer verilmiş olup, bu konuda yetkili mahkemeye ilişkin olarak İİK 258. madde kapsamında aynı yasanın 50. maddesi aracılığı ile HMK’na atıf yapılmış, gerek İİK gerekse HMK’nda bu konuda kesin bir yetki kuralına yer verilmemiştir. Buna göre, alacaklılar yönünden, yetki itirazı ile karşılaşılmadığı sürece istenilen yer mahkemesinden ihtiyati haciz kararı talep edilebilmesi mümkündür.Bu durumda mahkemece, talebin esası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.