Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/8700 K.2013/13666

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2010 gün ve 2009/182-2010/279 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.02.2013 gün ve 2011/5572-2013/2114 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “Pınar Doyum” markasının 15.09.1999 yılından bu yana, “Pınar Doyum Sosis” markasının ise 23.12.1991 yılından bu yana tescilli sahibi olduğunu, bunların yanında “DOYUM” ibaresinin “her nevi işlenmiş et ve et ürünlerinde” marka olarak tescili için TPE’ye başvuruda bulunduğunu, ancak TPE’nin başvuruyu davalı Hersan Gıda A.Ş'ye ait “DOYUM” markası gerekçe göstererek KHK'nın 7/1-b bendi uyarınca reddettiğini, bu ret kararına itirazda bulunduklarını ve itirazlarının da TPE YİDK’nun 2009-M-2063 sayılı kararı ile reddedildiğini,

oysa müvekkili şirketin tescili istenen “DOYUM” markasını ilgili emtialarda yoğun bir şekilde kullanarak ayırt edicilik kazandırdığını, ayrıca müvekkili şirketin markasının üzerinde kullanıldığı ürünler ile davalı şirket markasının kullanıldığı ürünlerin birbirinden tamamen farklı olduğunu ileri sürerek söz konusu YİDK kararının iptaline ve müvekkili şirketin başvurusunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, yapılan işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Diğer davalı HERSAN Gıda A.Ş. vekili, markaların birebir aynı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır. Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.