Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/9244 K.2013/13384

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.02.2013 tarih ve 2013/116-2013/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi karşı taraf (borçlu) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, 15/03/2010 vade tarihli, 8500 meblağlı bonodan kaynaklanan 3000 TL'lik borcun ödenmediğini ileri sürerek borçlunun taşınır ve taşınmaz malları ile 3. kişideki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczini talep etmiştir.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu ihtiyati haciz karar verilmiştir.

Karşı taraf, ihtiyati haciz isteyen alacaklıya borçlu olmadığını ileri sürerek ihtiyati hacze itiraz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, borçlunun itirazının, İİK 265. maddesinde sayılan sebeplerden olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, karşı taraf borçlu temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, karşı taraf (borçlu) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.