Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/944 K.2013/18164

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.10.2012 tarih ve 2011/805-2012/1230 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile müvekkili şirket arasında sağlık sigorta poliçesi düzenlendiğini, sigortalının poliçe dönemi içerisinde rahatsızlanması üzerine 22.494,95 TL lik tedavi giderinin müvekkili tarafından karşılandığını, ancak, daha sonra edinilen belgelerden davalının karşılanan tedavisine konu rahatsızlığın poliçe başlangıç tarihinden önce var olduğunun bilinmesine rağmen poliçe düzenlenirken bunun beyan edilmediğini, bu durumun da poliçe genel şartlarına aykırılık oluşturduğunu ve yapılan tedavi gideri ödemesinin iade edilmesi sonucunu doğurduğunu, alacağın tahsili için ilamsız icra takibi yapıldığını, davalının itirazı sebebiyle takibin durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, rahatsızlığı üzerine davacı şirkete müracaat edildiğini, provizyon için 9 gün beklendiğini ve bu 9 günün sonunda provizyon alındığını, gelen provizyon onayı üzerine ameliyat olmayı kabul ettiğini, provizyon verilmemiş olsa idi bu süreci kabul etmeyebileceğini ve bu kadar masraflı bir durumu göze almayabileceğini, davacının sigorta kapsamından karşıladığı tedaviye konu rahatsızlığın poliçe dönemi içerisinde ortaya çıkmış yeni bir rahatsızlık olduğunu, önceki tedavinin rahatlama amacına yönelik bambaşka bir rahatsızlıkla ilgili olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının 2008 yılındaki ilk tedavisine ilişkin rahatsızlık ile işbu davaya konu rahatsızlık arasında birebir aynilikten söz edebilmek için dosyada yeterli veri bulunmadığı, davalının önceki tedaviyi davacının imzalattığı form içindeki ilgili tek seçenek olan romatizmal hastalıklar grubu içerisine giren rahatsızlık sınıfı içerisinde görmemiş olmasının ve bu seçeneğe hayır işaretini koymasının eksik veya yanlış beyan olarak değerlendirilemeyeceği, davalının TTK 1290. maddesinde öngörülen eksik veya hatalı beyanının bulunmadığı,

davacının görevlendirdiği MDS Medikal Danışmanlık Servisi adlı Araştırma Kuruluşunun, konu ile ilgili araştırmalarının sonucunu 09.08.2010 tarihli "Tazminat ve Ayrıntılı Araştırma Raporu" ile davacıya bildirdiği, yani davacının, davalının ilk rahatsızlığı ile ilgili bilgiye 09.08.2010 tarihinde muttali olduğu, oysa cayma hakkının, 16.09.2010 tarihinde, yani 38 gün sonra kullanıldığı, dolayısıyla cayma hakkının süresinde kullanılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.