Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/9454 K.2014/9776

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/07/2012 tarih ve 2008/743-2012/281 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27.05.2014 günü hazır bulunan davacı vekilleri Av. .ile Av. . ve davalı vekili Av. . dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesi ile, davalı şirketin müvekkilini hukuka aykırı bir şekilde veri akış erişimi sözleşmesi kapsamında "Veri Akış Erişimi" kampanyasından yararlandırmadığını, davacının bu yüzden maddi zarara uğradığını ileri sürerek, 1.076.578,94 TL'nin temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının promosyondan yararlanabilmesi için hazır bir VAE alt yapısının olması gerektiğini, promosyondan yararlanmak için gerekli koşulları sağlamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalının, davacının promosyon talebinin reddinin IP. VAE Sözleşmesine ve promosyon koşullarına göre haklı nedenlere dayandığı gerekesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemece Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumuna yazılan 19.04.2012 tarihli yazının re'sen delil toplama kapsamında olmayıp aksine hakimin davayı aydınlatma yükümlülüğü kapsamında yazıldığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacının veri akış erişimi promosyonundan yararlandırılmamasına dayalı doğan zararın tazmini istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davacının davalı tarafından düzenlenen kampanya koşullarını taşıyıp taşımadığı, bu bağlamda 4 ay süre ile düzenlendiği anlaşılan kampanyadan yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, iki kök ve bir ek rapora itibar edilmeyerek Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nun 24/05/2012 tarihli yazısından hareketle, davalı Türk Telekom'un davacı Süperonline'nin söz konusu kampanyadan yararlanma talebini karşılamamasının Referans IP. Seviyesinde VAE teklifi esas alınarak taraflar arasındaki VAE sözleşmesinin ihlali niteliğinde olmadığının belirtilmesine dayalı olarak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Ne var ki alınan iki kök ve bir ek raporda davacının davalının düzenlemiş olduğu kampanya koşullarından yararlanması gerektiği sonucuna varılması üzerine Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nun 24/05/2012 tarihli yazısında, Türk Telekom'a yazılan 28.06.2011 tarihli yazı ile Superonline'a yazılan 25.11.2008 tarihli yazıları arasında tutarsızlık bulunmadığı belirtilmiş ve yazı içeriğinde Referans Teklif ve Sözleşmenin 2.2,

2.3 ve özellikle " sevis sağlayıcı müşterilerine IP atamasını kendisi yapacaktır" şeklindeki 2.7 maddelerinden hareketle davalının davacının dava konusu kampanyadan yararlanma istemini karşılamamasının Referans IP Seviyesinde VAE Teklifi esas alınarak taraflar arasında imzalanan VAE sözleşmenin ihali niteliğinde olmadığı belirtilmiştir.

Oysa, sektörde düzenleyeci otorite olsa da sonuçta idari bir kurum olan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nun anılan yazısının mahkemeyi ilke olarak bağlamayacağı kuşkusuzdur.Bu bağlamda, mahkemece,son bilirkişi kurulundan hükme esas alınan yazıyı, özellikle anılan yazıda geçen hükümleri değerlendiren, davalının, davacının promosyon isteminin reddinin haklı nedenlere dayanıp dayanmadığını tartışan bir ek rapor daha alınmak ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken Kurum yazısına üstünlük tanınarak ve salt bu yazıdan hareketle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.