Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/960 K.2013/14495

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/04/2012 tarih ve 2010/340-2012/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gülenay Erşan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 05.01.2009 tarihli Kağıthane Arıtma tesislerinden atık olarak elden edilen çamurun İSTAÇ'a ait Şile düzenli depolama alanına nakli ve araç kiralaması sözleşmesi yapıldığını, sözleşme süresinin sözleşmenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 365 gün olup işin bitiminin 04.01.2010 olduğunu, anılan tarihte işe başlandığını, ancak davalının 09.11.2009 tarih ve 540749 sayılı yazısı ile işi bırakmak zorunda kaldıklarını, davalının sözleşmeyi haksız feshettiği, ödenen hak edişlerden sözleşme gereği yapılan iş ile ilgili masraf ve giderler mahsup edildiğinde ortalama 50 günlük,

dolayısı ile 50.000 TL'lik kâr kaybına uğradıklarını ileri sürerek, alacağın tahsili için yapılan takibe davalının haksız itirazının iptali, takibin devamı, %40 inkar tazminatı masraf ve ücreti vekalete hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu edilen işin davacıya pazarlık usulü ihale edildiğini, işin bedelinin 1.335.900 TL+KDV olup, sürenin 365 gün olmak üzere 07.01.2009 tarihinde işe başlandığını, taşınması gereken çamurun %80'inin taşınıp bu işin karşılığının ödendiğini, ancak yıllara yaygın hizmet alımı, kaynakların verimli kullanılması ve kamu zararının oluşumuna engel olunması için tüm içme suyu arıtma tesislerinden atık olarak elde edilen çamurun düzenli olarak yüklenmesi,

taşınması ve depolanması işinin açık ihale usulü ile ihale edilmesi zorunluluğunun 4734 sayılı yasa 19.md gereğince hasıl olup, yapılan ihalede fiyatın daha ekonomik olması için söz konusu firmanın devam etmekte olan işinin sözleşmenin 30. md çerçevesinde %20 iş eksilişi kapsamında değerlendirildiğini, bu durumda yükleniciye yapmış olduğu gerçek giderler ve yüklenici kârına karşılık, sözleşme bedelinin %80'i ile sözleşme fiyatlarıyla yaptığı işin tutarı arasındaki bedel farkının %5'inin kabul tarihindeki fiyatlar üzerinden ödeneğinin belirlenip genel müdürlük makamının oluru ile işin sonlandırıldığını,

yapılan işin eksiksiz olarak ücretinin ödendiğini, yapılan işlemler ile kamu kaynaklarının verimli kullanılmasının amaçlandığı ve kamu zararının önlendiğini, talep edilen bedelin yargılamayı gerektirmekle alacağın likit olmayıp, tazminatı gerektirmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tarafların serbest iradeleri ile düzenlenmiş ve imzalanmış ihale anlaşması ve ekleri gereği işin başladığı, devam olunduğu ancak davalı idare tarafından kamu yararı ve iş eksilişi gerekçesi ile 2. ihale gündeme getirilip işin kaldığı yerde durdurulduğu, bu durumun bir iş eksilişi olarak değerlendirilemeyeceği, Kamu İhale Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olduğunun söylenemeyeceği, zira 04.01.2010 işi bitirme tarihinin, 29.03.2009 tarihli mahalli idareler genel seçimini izleyen 6 aylık sürenin 30.09.2009 tarihini geçtiği, davalı idarece 09.11.2009 tarihinde işi durdurma kararının bulunduğu,

şayet bu tarihlere riayet edilmesi gerekiyor ise davacı tarafından işin devamına izin verilmemesi gerektiği, gerekçesi ile davalının takibe yönelik itirazının kısmen iptaline, takibin 35.016,44 TL üzerinden devamına, bu bedele takip tarihinden itibaren talep gibi reeskont faizi uygulanmasına, fazla talebin ve % 40 icra inkar tazminatının koşulları bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekilleri tüm temyiz itirazları yerinde değildir.