Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/9887 K.2013/14511

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.05.2013 tarih ve 2013/220 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, müvekkilinin lehdarı olduğu 28.02.2013 keşide tarihli 5.097,00 TL meblağlı çekin keşideci borçlu tarafından ödenmediğini ileri sürerek, ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati haciz talep edenin iddialarını tevsik eder tarzda somut belge ibraz etmediği, iddiaların soyut olduğu, borçlunun şirket olup, her halükarda icra takibi yolu ile de tahsil cihetine gidilebileceği, ihtiyati haciz koşulları oluşmadığı gerekçesiyle, ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, mahkemece ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiştir. İİK'nın 257. maddesinde ihtiyati haciz talep edilebilmesinin koşulları sayılmıştır. İİK'nın 257. maddesine göre, ihtiyati haciz istenebilmesi için alacağın vadesinin gelmesi ve rehinle temin edilmemiş olması yeterli olup, tam ispat gerekmeyip yaklaşık ispat yeterli olduğu gibi, borçlunun gerçek kişi veya tüzel kişi olması şeklinde bir ayrım da söz konusu değildir.

Somut olayda, ihtiyati haciz isteyen vekili alacağına konu çeki ibraz ettiğine göre, mahkemece iddiaları tevsik edici belge bulunmadığı ve borçlunun şirket olup her halükarda icra takibi yoluyla tahsil cihetine gidilebileceği ve ihtiyati haciz koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.