Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/10003 K.2015/6774

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/10/2013 tarih ve 2010/330-2013/417 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12/05/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin gemilere yağ ve yakıt tedariki ile iştigal eden bir şirket olduğunu, müvekkilinin .. ... isimli gemiye yakıt ve yağ tedariki gerçekleştirmesine rağmen 114.660,00 USD’nin ödenmediğini, alacağın TTK’nın 1235. ve 1236. maddeleri uyarınca gemi ve teferruatı üzerinde kanuni rehin hakkı verdiğini ileri sürerek, dava sonuçlanıncaya kadar geminin ihtiyati tedbir yolu ile seferden men edilmesini, gemi üzerinde kanuni rehin hakkı tesisini, 114.660,00 USD’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, dava konusu faturaların müvekkiline tebliğ edilmediğini, müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu yağ ve yakıt davalıya teslim edilmesine rağmen bedelinin ödenmediği, davacının teslim hususunu ispatlamasına karşın davalı tarafın ödemeye ilişkin bir belge ibraz etmediği, dava konusu yakıt ve yağa ilişkin faturaların davalıya tebliğ edildiği hususu ispatlanamadığından davalının temerrüde düşürülmediği kabul edilerek cezai şarta ilişkin fatura kapsamının davalıdan istenemeyeceği, cezai şart istenebileceğine ilişkin sözleşme de ibraz edilmediği,

davacı vekili davacının taraf sıfatına esas olmak üzere yakıt bedellerinin müvekkilince ödendiğine ilişkin belgeler ibraz etmiş olup bu belgeler taraf sıfatına ilişkin olduğundan davalı tarafın iddianın genişletilmesine ilişkin itirazının kabul görmediği,

TTK’nın 1235. maddesindeki şartların oluştuğu ve zaruret halinde davaya konu yakıt ve yağın tedarik edildiği ispatlanamadığından gemi üzerinde kanuni rehin hakkı talebinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 92.166 USD’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının gecikme faturası kapsamındaki alacağına ilişkin davasının reddine, kanuni rehin hakkı tanınması talebinin reddine, dosya kapsamında verilen tedbir kararının karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Mahkemece, “temyiz aşamasında yatırılması gereken ancak yatırılmadığı anlaşılan 41,50 TL tehiri icra karar harcı, 100,00 TL Yargıtay’a dosya gönderme, mürafaa tebliğ gideri, Yargıtay ilam tebliği ve bozma sonrası tebliğ masrafı olmak üzere toplam 141,50 TL masrafı muhtırayı tebliğ tarihinden itibaren 2 haftalık kesin süre içinde yatırması aksi halde mürafaa ve tehiri icra talepli temyiz talebinizden vazgeçmiş sayılacağına karar verileceğine” dair muhtıranın davacı vekiline tebliğine rağmen davacı taraf eksik temyiz karar harcını tamamlamamıştır.

Mahkemece, 22.04.2014 tarihli ek karar ile “davacı .... vekilinin 30/12/2013 tarihli dilekçesinin süresinde muhtıra masraflarını yatırmadığı anlaşıldığından HUMK’nın 434. maddesi gereğince kararın temyiz edilmemiş sayılmasına” karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekiline tebliğ edilmesine rağmen temyiz edilmemiştir. Şu halde, temyiz incelemesinin sadece davalı vekilinin temyiz itirazı nazara alınmak suretiyle yapılması gerekir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.