Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/10183 K.2015/6932

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/02/2014 tarih ve 2011/436-2014/24 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl karar davalı vekili, tavzih isteminin reddi kararı ise davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12/05/2015 günü hazır bulunan davalı şirket temsilcisi M. K., davalı vekili Av. S.. K.. ile davacı vekili Av. S.. T.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirkette davacı dahil 3 kardeşin ortak olduklarını, davalı şirketin faaliyetlerinin artırılması ve daha verimli hale getirilmesi amacı ile davacı tarafından davalı şirketin yetkili müdürü M.

K.ya borç para verildiğini, buna karşılık şirket yetkilisinin 28/02/2002 tarihli belge düzenlediğini, 3.950.000 Euronun davacıdan tahsil edildiğinin belirtildiğini, belirtilen sürelerde paranın iade edilmediğini, ayrıca 21/06/2002 tarihli belge ile yine davalı şirketin bu borcu kabul ettiğine dair belgenin bulunduğunu, vadesinde ödeme yapılmaması nedeni ile icra takibine girişildiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek şimdilik 50.000 Euro alacağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 07/02/2012 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 3.950.000 Euro olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu paranın şirkete verilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, 21/06/2012 tarihli belge yönünden yine davacı hakkında sahtecilik iddiası ile açılan ceza davasında alınan raporlarda belgeler altındaki imzanın şirket yetkilisine ait olduğunun belirlendiği, belgenin sahte olarak düzenlendiğine ilişkin yeterli delil olmaması nedeni ile sanığın beraatine karar verildiği, şirketle ortağı arasındaki ilişkinin tespiti yönünden şirket kayıtlarının ve defterlerinin incelenmesine karar verildiği, buna rağmen davalı şirketin defterlerini ibraz etmediği,

şirket ortaklarının kardeş olması nedeni ile tanık dinlenmesini talep ettikleri, ancak davacının gerçek kişi, davalının tüzel kişi olması nedeni ile davanın niteliği de dikkate alınarak tanık dinlenmesinin mümkün olmadığı, davalı şirket yetkilisinin temyiz kudreti ile ilgili itirazın, bu yetkilinin belgelerin düzenlendiği tarihte ve halen şirket yetkilisi olarak çalışmaya devam etmesi, bu kişi hakkında alınan TMK'nun 429. maddesi kapsamında yasal danışmanlık kararının daha sonraki bir tarihe ilişkin olması dikkate alınarak yargılamanın uzatılmasına yönelik bulunması nedeni ile kabul görmediği,

davaya dayanak belgeye göre davalı şirketin davaya konu bedelden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili, peşin harcın yargılama gideri olarak davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği yönünde tavzih istemine bulunmuş, mahkemece, tavzih istemi reddedilmiştir. Asıl kararı davalı vekili, tavzih isteminin reddi kararını ise davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin asıl karara, davacı vekilinin ise tavzih isteminin reddine ilişkin karara yönelik tüm temyiz itirazları yerinde değildir.