Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/10410 K.2014/16884

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 18/03/2014 tarih ve 2013/842-2014/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, 2012 yılında davalı bankadan tüketici kredisi kullandığını, davalı bankaya kredi kartı borcunun da bulunduğunu, davalı bankanın 2012 yılı Ağustos ayından beri aldığı emekli maaşına el koyduğunu, 5510 sayılı Kanun'un 93. maddesine aykırı olarak davalı bankanın emekli maaşından kesinti yaptığını ileri sürerek, maaşı üzerindeki blokenin kaldırılmasını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla emekli maaşından yapılan 7.900,00 TL kesintinin temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili bankadan kredi kullandığını, geri ödemelerine ilişkin kesintilerin emekli maaşından yapılmasına rıza gösterdiğini, davacının iyi niyet kuralına uygun davranmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının imzaladığı sözleşme ve taahhütnamedeki düzenlemelerin haksız şart olduğu, tüketicinin emekli maaşına taksit tutarı için bloke uygulanarak el konulup tüketici kredisi borçları için takas, mahsup uygulamasının 4077 sayılı TKHK'nın 6. maddesindeki haksız şart ile ilgili emredici hükmü bertaraf etmek için yapılan bir uygulama olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacının emekli maaşına davalı banka tarafından konulan blokenin kaldırılmasına, bloke ile tahsil edilen 4.500,01 TL asıl alacak ile dava tarihine kadar işlemiş faiz olan 85,09 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 4.500,01 TL asıl alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava; davacının davalı bankada bulunan emekli maaş hesabından yapılan kesintilerin iadesi isteminden kaynaklanmaktadır.

4822 sayılı Kanun'la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/e maddesinde tüketicinin, “mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi”, 3 (h) bendinde tüketici işleminin “mal veya hizmet piyasalarında tüketici ile satıcı-sağlayıcı arasında yapılan her türlü hukuki işlemi” ifade edeceği, aynı yasanın ikinci maddesinde ise bu kanunun, birinci maddede belirtilen amaçlarla mal veya hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsayacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak talep edilmiş olup 6102 sayılı TTK'nın 4/1-f maddesi uyarınca, bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları, ticari dava sayılacağından, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un uygulanmasını gerektirir bir husus yoktur. Ayrıca, görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese de yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.

Bu itibarla, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.