Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/1095 K.2014/3127

Konya 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.10.2013 tarih ve 2013/1010-2013/1011 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Alacaklı, Konya 9. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9120 Esas sayılı takip dosyasındaki icra takibinin dayanağı olan toplam 203.969,89 TL bedelli Genel Nakdi ve Gayrinakdi Kredi Sözleşmesi başlıklı sözleşmeye dayalı olarak borçlu A.. A.. yönünden 203.969,89 TL için, borçlu İ.. A.. yönünden 965,79 TL için ihtiyati haciz kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati haczin, bir dava olmayıp diğer işler cümlesinden olduğu, ihtiyati haciz talebinin dayanağı ne olursa olsun (bono, çek, poliçe, banka genel kredisi vs.......), ihtiyati haciz talep ve işlerine asliye ticaret mahkemelerinin bakacağına ilişkin bir yasal görev kuralı olmadığı ve işbu ihtiyati haciz talebinin başkaca bir uzmanlaşmış (ihtisas) mahkemenin görevi kapsamında da olmadığı, ihtiyati haciz talebine bakmaya genel görevli mahkeme olan asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle, ihtiyati haciz talep dilekçesinin görev yönünden reddi ile mahkememizin görevsizliğine, talep edilmesi halinde talep dosyasının görevli Konya Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, talep eden vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, Genel Nakdi ve Gayrinakdi Kredi Sözleşmesi'nden kaynaklanan alacağa ilişkin ihtiyati haciz talebine yöneliktir. 6102 sayılı TTK 4/f bendi uyarınca bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde, öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ticari dava niteliğindedir. Bu nedenle, aynı kanunun 5. maddesi uyarınca ticaret mahkemesi görevli olduğu halde yazılı gerekçelerle istemin reddine karar verilmesi doğru olmamış, alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün mümeyyiz alacaklı yararına bozulması gerektirmiştir.