Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/11229 K.2014/17981

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.10.2013 tarih ve 2012/193-2013/188 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllardır bankacılık ve finans sektöründe faaliyet gösterdiğini, "TURKISH FAKTORING" ibaresinin 09, 35, 36 ve 38. sınıflarda yer emtialar bakımından tescili için davalı TPE’ye başvurduğunu, 2010/70228 kod numarası verilen başvurunun 556 sayılı KHK’nın 7/1-a ve c bentleri uyarınca 36. sınıfta yer alan tüm hizmetler yönünden reddedildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazın da YİDK tarafından reddedildiğini, oysa "turkish" ibaresinin müvekkili şirketin unvanının esaslı unsuru olduğunu, başvurunun bir bütün olarak ayırt edici niteliğe sahip olduğunu ileri sürerek, itirazlarının reddine dair TPE YİDK’nun 2012-M-1491 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu “Turkish Faktoring” ibaresinin kullanılacağı 09 ve 36. sınıfta yer alan emtia ve hizmetler için cins, çeşit, vasıf belirten bir özelliğe sahip olduğunu ve ayırt ediciliği sağlamaktan uzak olduğunu, söz konusu ibareyi tek bir şahsın inhisarına bırakmak ve başka markalarda yan unsur olarak kullanımına dahi engel olma sonucunu doğuracak bu başvurunun tescilinin marka hukukunun temel ilkelerine aykırı olacağını, davacı vekilinin “Turkish Faktoring” markasının KHK’nın 7/son maddesi anlamında kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazandığını ileri sürdüğünü, ancak bu iddiasını ispat edemediğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, “TurkishFaktoring” ibaresinin hiçbir özel zihni çabaya gerek olmaksızın doğrudan doğruya ortalama düzeydeki çekişmeli finans ve parasal hizmetler tüketici kitlesinin tamamına yakını tarafından anılan hizmetlerin coğrafi kaynağı Türkiye olan ve Türkler tarafından verilen özel bir cinsi, çeşidini bildiren bir ibare olarak algılanacağı, bu nedenle “TurkishFaktoring” ibaresinin bir bütün olarak söz konusu hizmetler açısından somut olarak ayırt edici nitelikten yoksun bulunduğu gibi,

ticarette yaygın kullanımı bulunan bir ibare olduğundan YİDK kararının çekişmeli 36. sınıftaki finansal ve parasal hizmetler yönünden isabetli olduğu, buna karşılık davacının tescilini istediği ibarenin “Sigorta hizmetleri, gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri, gümrük müşavirliği hizmetleri yönünden cins, çeşit, vasıf, amaç ve coğrafi kaynak bildirmediği, bu sınıflar yönünden KHK'nın 7/1 a-c-d bentleri kapsamında bir tescil engeli bulunmadığı, anılan hizmetler bakımından verilen YİDK kararının isabetsiz olduğu,

öte yandan her ne kadar davacı, “TurkishFaktoring” ibaresinin tescil başvurusu tarihinden önce kullanıldığı ve bu kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazanmış olduğu, bu nedenle KHK'nın 7/II hükmü uyarınca tescil talebinin reddedilemeyeceğini iddia etmiş ise de, gerek itiraz, gerekse yargılama sürecinde sunulan belgelerin bu iddiayı ispata yeterli olmadığı;

zira bu konuda sunulan delillerin davacının ticaret unvanı ve finansal hizmetler için ilgili otoritelerden alınması gereken belgelerle ilgili olduğu ve başvuruya konu “TurkishFaktoring” ibaresinin markasal olarak kullanımına yönelik yoğun, reklam ve tanıtımı içeren delil ve belgeler bulunmadığı, bu itibarla dikkate alınmasının mümkün olmadığı, tüm bu nedenlerle somut olayda KHK'nın 7/son hükmü uyarınca tescil engelinin aşılması koşullarının gerçekleşmediği sonuç ve kanaatine ulaşıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, TPE YİDK 2012-M-1491 sayılı kararının başvuru kapsamındaki “sigorta hizmetleri;

gayrimenkul komisyonculuğu müşavirliği ve idaresi hizmetleri; gümrük müşavirliği hizmetleri” yönünden kısmen iptaline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, marka başvurusunun reddine ilişkin davalı kurum kararının iptali istemine ilişkin olup, başvuruya konu marka "Turkish" ve "Faktoring" kelimelerinin birleştirilmesi sonucu oluşturulmuş türetme markasıdır.

Mahkemece, "Turkish Faktoring" ibaresinin "finansal ve parasal hizmetler" mal ve hizmetleri bakımından cins, çeşit, vasıf, amaç ve coğrafi kaynak bildiren bir sözcük olarak algılanacağı, bu nedenle işaretin anılan mal ve hizmetler açısından ayırdedici nitelikten yoksun bulunduğu gerekçesiyle marka olarak tescil edilemeyeceği kabul edilmişse de, dava konusu "Turkish Faktoring" ibaresi 556 sayılı KHK'nın 5'inci maddesindeki unsurlara haiz ve ayırdedici nitelikte bulunduğu gibi söz konusu mal ve hizmetler bakımından doğrudan tasviri işaret niteliğinde değildir.

Bu itibarla, 556 sayılı KHK'nın 7/1-c bendi uyarınca “finansal ve parasal hizmetler" mal ve hizmetleri açısından da tescil engelinin bulunmadığı kabul edilerek anılan mal ve hizmetler yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.