Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/11376 K.2014/16804

Taraflar arasında görülen davada 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/10/2013 gün ve 2012/426-2013/397 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/04/2014 gün ve 2013/18488-2014/6944 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacının yeni ve ayırt edici vasıflara sahip isimli ürünlerini ... nezdinde tasarım olarak tescil ettirdiğini, bu ürünlerin davalı tarafından pek çok üründe kullanıldığını, davalının eyleminin tasarım hakkına tecavüz oluşturduğunu, aynı zamanda haksız yararlanma amacı taşıdığı için haksız rekabete neden olduğunu ileri sürerek; davalının eyleminin 554 sayılı KHK kapsamında tecavüz olduğunun tespitine, tasarımdan doğan haklara yönelik tecavüzün önlenmesine, 20.000 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacı adına tescilli endüstriyel tasarımlar ile davalıya ait ürünlerin görsel ve biçimsel olarak ortak özellikler gösterdiği ve tüketici bakımından ayırt edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalının simli ürünlerinin, davacının “”,” isimli tescilli modellerine tecavüz oluşturduğunun tespitine, davacının bu tasarımlardan doğan haklarına yönelik tecavüzün önlenmesine, davalının tecavüz teşkil eden ürünlere ve üretimde kullanılan her türlü araç ve gereçlerine karar kesinleştiğinde el konulmasına, hükmün ilanına, 20.000 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

.