Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/11740 K.2014/19952

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/04/2014 tarih ve 2012/286-2014/280 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı E.İnşaat Tur. Müh. İç ve Dış Ticaret A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin davalı şirketlere 2007 yılında bir dizi uluslar arası taşımacılık hizmeti verdiğini, ancak verdiği hizmete karşılık düzenlenen faturaların bir kısmının davalılar tarafından ödenmediği, davalılar aleyhine yapılan takip ve açılan itirazın iptali davasının yetkili icra dairesinde takip yapılmadığından reddedildiğini, müvekkilinin dava tarihi itibari ile davacı şirket ticari defterleri ve muavin defter kayıtlarına göre 24.150,50 USD karşılığı 44.247,63 TL alacaklı olduğunu, davalıların adi ortaklık sıfatı ile müteselsil sorumlu olduklarını ileri sürerek 24.150,50 USD'nin 25.02.2008 icra takip tarihinden itibaren TCMB tarafından uygulanan bir yıl vadeli yabancı para faiz oranı ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .. İnşaat vekili ve M..İnşaat vekili ; davacının üstlendiği nakliye hizmetlerini süresinde yerine getirmemesi nedeniyle kendilerinin zarara uğradığını, iş ve zarar kaybının ödemelerden kesileceğinin davacıya 09.07.2007 tarihli ihtarnameyle bildirildiğini savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların ticari defterleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda davacının kestiği faturaların itiraza uğramaksızın davalılar defterlerinde kayıtlı olduğu, HMK'nın 222/4.maddesine göre açılış veya kapanış onayları bulunmayan ve içerdiği kayıtlar birbirini doğrulamayan ticari defter kayıtlarının sahibi aleyhine kesin delil oluşturacağı, davalı adi ortaklığın ticari defterlerinde davacı şirketin taşıma sözleşmesinden kaynaklanan bakiye 24.150,54 USD alacağının bulunduğunun tespit edildiği, bu nedenle davalıların savunmalarına itibar edilmediği,

temerrüdün takip tarihi itibariyle gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 24.150,54 USD'nin 3095.sayılı Kanunun 4/a maddesi gereği icra takip tarihi olan 25.02.2008 tarihinden

itibaren devlet bankalarının USD ile açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesaplarına ödediği en yüksek faiz oranı ile birlikte fiili ödeme günündeki efektif satış kuru üzerinden karşılıklarının davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir. Kararı, davalı ... İnşaat Tur. Müh. İç ve Dış Ticaret A.Ş. vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı E..İnşaat Turizm Mühendislik İç ve Dış Ticaret A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, taşıma sözleşmesine dayalı fatura alacağından kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak davalıların dosyaya sundukları cevap ve beyan dilekçelerinde, 09/07/2007 tarihli ihtarnameye dayanılmış olup bu ihtarnamede davacıya nakliye hizmetindeki gecikmeleri nedeniyle 26.677,57 USD zarara uğradıklarını bunun yapılacak ödemelerden kesileceğinin bildirildiği, bu nedenle takas mahsup definde bulunulduğu, ancak bu yöne ilişkin mahkemece bir inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya münderacatına incelenmek üzere alınan İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi 2010/81 E. 2010/181 K. sayılı itirazın iptali dosyasında davalıların sunduğu 21.05.2009 havale tarihli delil listesinin ekinde takas mahsup define dayanak belgeler sunulmuş, dosya kapsamında sunulan delil listelerinde de bu belgelerin delil olarak gösterilmesi karşısında söz konusu belgelerin incelenip davalıların takas mahsup definin yerinde olup olmadığı konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak veya gerekirse yeni bir bilirkişi raporu alınarak değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken,

eksik inceleme ile yazılı gerekçelerle karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.