Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/1225 K.2014/7497

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.07.2013 tarih ve 2013/191-2013/168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Banka vekili ile fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı tarafından devir alınmış olan ... Bank A.Ş. görevlilerince tüm mevduatının ... ... ... Ltd. Şti. hesaplarına yönlendirildiğini, açılan hesapların niteliği hakkında bilgisi verilmediğini ileri sürerek, 3.500,00 TL'nin 25/10/1999 tarihinden itibaren %83 bileşik faiziyle birlikte tahsiline, bu talep kabul edilmediği takdirde bankalara uygulanan en yüksek avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka ve ... vekilleri, .... ile ... ... ... Bank Ltd. Şti.'nin ayrı tüzel kişiliklere sahip olduğunu, aralarında hiçbir organik bağ bulunmadığını, davada zaman aşımı süresinin sona erdiğini, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının serbest iradesiyle daha fazla faiz getirisi sağlayan bir yatırım alternatifi olarak ... ... ... Bank Ltd.’i tercih ettiğini, davalı banka tarafından davacının bilgisi dışında işlem yapılmasının ve iradesinin yanıltılmasının söz konusu olmadığını savunarak, davanın husumet yönünden, zaman aşımı ve hak düşürücü süre yönünden reddini, aksi halde esas yönünden reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, 3.500,00 TL'nin 25/10/1999 - 06/12/1999 tarihleri için %83 akdi faizi, 06/12/1999 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalılardan ... Holding A.Ş. hakkındaki dava atiye terk edilmiş olması nedeniyle bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili ile fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun 818 Sayılı Borçlar Kanununun 41, 55 ve 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacının zararının ... ... ... Bank Ltd'den tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı vekili ve fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalının davacıya karşı olan sorumluluğunun akdi ilişkiden kaynaklanmamasına göre mahkemece hüküm altına alınan miktarın hesaba yatırıldığı tarihten itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, vade sonuna kadar hesap cüzdanında belirtilen faiz oranının uygulanmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ayrıca; mahkemece, davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı ... A....ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devralınan ...

Bank A....nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın ... ... ... Bank Ltd'ye gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten ... Bank A....nin ... tarafından devir alındıktan sonra en son ... A....ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ... A....ye devredilen ... Bank A....nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devralan ...

A....nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması da doğru olmayıp, kararın bu yönlerden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.