KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/12970 E., 2015/2588 K.·Asliye Ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2015
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/10/2013 gün ve 2013/220-2013/216 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/06/2014 gün ve 2014/1299-2014/10578 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkilli ...'in Türkiye pazarındaki satışını davalı bayisi ile yaptığını, ancak ...nun, Türkiye pazarında daha aktif faaliyet göstermek ve yerleşmek amacıyla diğer davacıyı kurduğunu, davacı ...'in 21.03.2008 tarihi itibariyle davalı ile her türlü ticari ilişkisini sonlandırmak üzere feshi ihbarda bulunduğunu, fesih ihtarını alan davalının usulsüz bir ihtarname gönderdiğini, haksız tacizlerini devam ettirdiğini, tirajı yüksek çeşitli gazetelere içeriği gerçek dışı ilanlar verdiğini,
davalının bu davranışlarındaki tek amacın müvekkili .... ve onun Türkiye'de yeni kurulan Türk şirketini kötülemek ve ticari açıdan zarar vermek olduğunu, davalı tarafından yapılan haksız rekabet sonucunda müvekkil şirketlerin ticari itibarının zedelendiğini ileri sürerek, davalının haksız rekabetinin tespitini, men'ini, 100.000 TL. manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/12970, K. 2015/2588, 26 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama