Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/14399 K.2015/39

Taraflar arasında görülen davada..... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/12/2013 tarih ve 2013/122-2013/250 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "SINAV" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “TEKNOSINAV” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ye başvuru yaptığını, başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkili markası ile dava konusu başvurunun ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu,

davalının müvekkilinin markasının itibarından yararlanacağını, bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 2013-M-2104 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ........vekili, davalı başvuru ile davacı markaları arasında işaret ve kapsamlarındaki mal/hizmetler bakımından benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, müvekkili şirket tarafından tescili talep edilen “TEKNOSINAV” ibaresinin davacının iddialarının aksine, davacıya ait markalardan farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, haksız yarar sağlanacağı ve markanın itibarına zarar vereceği savlarının da dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait "SINAV" ibareli markaların, özellikle eğitim-öğretim hizmetleri, dershanecilik ve eğitim materyalleri, dergiler, kitaplar yönünden yoğun bir kullanımla ayırt ediciliğinin fiili kullanımla arttığı ve belirli bir tanınmışlık sağladığı, başvuru markasının kapsamının da davacı markalarının kapsamlarında yer alan mal/hizmetlerin birebir aynı mal ve hizmetler olduğu,

davalı başvurusu ile davacı markaları aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer sayılmazlar ise de, genel intiba, görünüm, okunuş ve anlam olarak yüksek seviyede benzer oldukları, aynı mal ve hizmetler yönünden kullanılacak olmaları da dikkate alındığında karıştırılma ihtimalinin kuşkusuz olduğu, “TEKNOSINAV” ibareli başvurunun marka olarak kullanıldığı, çekişmeli mal ve hizmetlerin ortalama alıcısı, bu markayı davacının bilinen "SINAV" ibareli seri markalarından bir yenisi olarak algılaması, aynı işletmenin aynı mal ve hizmetlerinde kullandığı,

teknolojiye uyum sağlandığını vurgulayan bir diğer markası olarak kabul edip, davacı yerine davalının mal ve hizmetlerini tercih etmesi riskinin aşikar bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, TPE YİDK'nın 2013-M-2104 sayılı kararının iptaline, marka başvurusu henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük talebi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.