Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/14722 K.2015/3815

Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/05/2012 gün ve 2009/415-2012/257 sayılı kararı bozan Daire’nin 29/05/2014 gün ve 2014/1149-2014/10004 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 1999 yılından bu yana parasal işlemlerini davalı banka ile yürüttüklerini, davalı bankanın personeli olan ...'ın zimmetine para geçirdiği yönündeki iddia üzerine müvekkillerinin hesaplarında yaptıkları inceleme sonucu, kendi hesaplarından başka şahıslar adına havaleler yapıldığını, dekontlardaki imzaların kendilerine ait olmadığını ve çocukları adına açtırdıkları döviz hesaplarının eksik olduğunu gördüklerini ve durumu davalı bankaya ihbar ettiklerini, ancak davalı banka tarafından ödemede bulunulmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 504.886 TL, 8.611 ABD Doları ve 8.513 Euro'nun davalıdan her alacağın hesaba yatırıldığı tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.