Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/15353 K.2015/4189

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/09/2013 gün ve 2013/245-2013/162 sayılı kararı onayan Daire’nin 05/06/2014 gün ve 2014/3662-2014/10600 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ...'nin müvekkiline olan su borcunu ödemeden tasfiye haline girerek sicilden kaydının silindiğini, borcun muacceliyetini koruduğunu ileri sürerek, 2.895,59 TL alacağın tahsilinin sağlanması için şirket tüzel kişiliğinin yeniden ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ticaret Sicil Müdürlüğü vekili ile davalı tasfiye memuru, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 05.06.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.