Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/16524 K.2015/2674

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2014 tarih ve 2011/1061-2014/557 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ....'nin ortağı iken hisselerinin tamamını 07.08.2006 tarihinde devrederek ortaklıktan ayrıldığını, şirkete ortak olduğu dönemde şirketin vergi borçlarının ödenmesi için 30.04.2003 tarihinde 700,00 TL'yi şirket muhasebecisine, 24.06.2013 tarihinde ise 800 TL'yi davalı ....'a banka kanalıyla gönderdiğini, gönderilen paranın vergi dairesine yatırılmaması nedeni ile müvekkiline vergi borcu tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin fazladan 3.331,14 TL faiz ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, toplam 4.831,14 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zaman aşımına uğradığını, davacı taleplerinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından herhangi bir açıklama yapılmaksızın banka havalesi yoluyla iki ayrı işlemle 700 TL ve 800 TL gönderilmiş ise de davalının, bu paranın mevcut bir borcun tediyesi amacı ile gönderildiğini beyan ettiği, bu beyanın aksinin, diğer bir deyişle söz konusu paranın vergi borcunun ödenmesi amacıyla gönderildiğinin dosyada mevcut delillerle ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.