Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/16574 K.2015/1465

Taraflar arasında görülen davada Tüketici Mahkemesi’nce verilen 10/12/2013 tarih ve 2009/920-2013/1738 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı ... arasında 18/11/1998 tarihli tüketici kredisi sözleşmesi ve aynı tarihli kredili mevduat hesap sözleşmesi imzalandığını, diğer davalıların dava konusu sözleşmeleri müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatı ile imzalandıklarını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine davalılara ihtarname gönderilerek kredi borcunun faiz ve fer'ileriyle birlikte ödenmesinin talep edildiğini, buna rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek, 90.332,94 TL'nın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekilleri, davaya konu kredi sözleşmelerinin sahte olduğunu savunarak, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında tanzim edilmiş kredi sözleşmesi ve kredi bedelinin ödendiğine ilişkin dekont aslında davalı asıl borçlu ... namına atılmış imzanın, davalının eli mahsulü olmadığı, bu nedenle davacı banka ile davalılar arasında geçerli bir kredi sözleşmesi olduğu kabul edilemeyeceğinden, dava konusu sözleşme nedeni ile oluşan borçtan davalıların sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.