Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/16813 K.2015/1776

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03.12.2013 tarih ve 2013/377-2013/421 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, içinde çok özel 33 ve 45’lik plak ve benzeri değerli koleksiyonun olduğu paketini Rusya’da bulunan alıcı ...’a gönderilmek üzere davalı taşımacılık şirketine teslim ederek gönderi ücretini ödediğini, alıcı ile 24.580 $ karşılığında anlaştıklarını ve söz konusu bedelin müvekkilinin hesabına yatırıldığını, kargo paketinin alıcı adresine teslim edilmek üzere gümrükten geçerek adrese ulaştığını ancak alıcının adreste bulunamaması nedeniyle iade edilmek üzere kargo şirketinin yurtdışı bağlantılı şubesine geri geldiğini,

davalının Zonguldak şubesinin müvekkilini arayarak kargonun kendisine iade edilmesini isteyip istemediğini sorduğunu ve müvekkilinin kargonun kendisine iade edilmesini talep ettiğini, paketin kendisine teslim edilmesini beklerken davalının ....

Bölge Müdürlüğü'nden aranarak hataen başka bir paketle karıştırılarak imha edildiğinin bildirildiğini, kargo paketinin içinde maddi ve manevi değeri yüksek olan, uzun çabalar ve zaman sonucunda toplanmış yaklaşık 140 adet 33 ve 45 devirlik plak ve benzeri değerli koleksiyonun mevcut olduğunu, koleksiyon bedelini alıcıdan peşin olarak alan müvekkilinin davalının kusurlu davranışı sonucu mağdur olduğunu,

bu olay nedeniyle alıcı taraf ve çevresinde kişiliği ve saygın yerinin zedelendiğini ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutarak kargo paketinin değeri için 5.000 TL maddi ve değerli koleksiyonun imhası nedeniyle oluşan manevi zararı için 5.000 TL olmak üzere toplam 10.000 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin gönderilen ürün hakkında gönderinin teslimi sırasında kendisine verilen bilgi ile bağlı olduğunu, gönderi içeriğinin ne olduğu konusunda müvekkilinin bir bilgisi olmadığı gibi olmasının da düşünülemeyeceğini, müvekkilinin sorumluluğunun sınırının Varşova Konvansiyonu hükümleri ile belirlendiğini ve zararının karşılandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kargo gönderisinin davalı tarafında hataen imha edildiği, davalının davacının gerçek zararını ödediği, davacının ödenmesi gereken alacağının kalmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.