Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/16944 K.2015/4843

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/07/2013 gün ve 2012/45-2013/154 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/05/2014 gün ve 2013/17705-2014/9262 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 29, 30 ve 32. sınıflarda yer alan mal ve hizmetlerde tescili için yaptığı 2008/66687 numaralı “nutymax şekil” ibareli marka başvurusunun yayınına davalı tarafından itiraz edildiğini, yapılan itirazın reddi üzerine davalının TPE YİDK nezdinde 30. sınıfta tescilli 153362, 2001/..., 2007/... numaralı “şekil” markaları ile benzerlik oluşturduğu iddiasıyla yapmış olduğu itirazının müvekkilinin marka başvurusunun 30. sınıfta yer alan “pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, kokolinler, tartlar, kekler, karamel dolgulu şekerleme ve çikolatalar,

dondurmalar, yenilebilir buzlar” sınıflarının çıkartılarak kısmen kabulüne karar verildiğini, dava konusu marka başvurusunun esas unsuru olan “nutymax” ibaresinin 2003/... no ile müvekkili adına tescilli olduğunu, redde mesnet 153362 ve 2001/... no'lu şekil markalarının hükümsüzlüğü için de dava açıldığını, müvekkilinin marka başvurusu ile davalının redde mesnet markaları arasında tüketici nezdinde iltibas yaratacak bir benzerlik bulunmadığını ileri sürerek.

TPE YİDK'ın 26.12.2011 tarihli 2011-M-4966 no'lu kararının iptaline, kısmen reddedilen başvurunun, listesinden çıkartılan sınıflarda da tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.