KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/17030 E., 2015/5356 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2015
- Mahkemesi
- FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2013 gün ve 2012/14-2013/268 sayılı kararı onayan Daire’nin 25/06/2014 gün ve 2014/5844-2014/12047 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalılardan... Radyo-... Radyo Televizyon A....nin 2002 yılında bir yarışma düzenlediğini, yarışmanın birincisine kaset ve klip yapma ve tanıtımını üstlenme vaadinde bulunduğunu, diğer davalıların da yarışmaya sponsor olduklarını, yarışmada müvekkilinin birinci olduğu halde davalıların vaadlerini gerçekleştirmediğini, müvekkilinden demo istendiği için (5.000) TL masraf yaptığını, artık aynen ifadan beklenen yararın elde edilemeyeceğinden ödülün bedelini istediklerini ileri sürerek, (5.000) TL maddi ve (5.000) TL manevi tazminat ile (40.000) TL ödül bedelinin, temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar ... ile ... ... Radyo Televizyon A.Ş. vekilleri davanın reddini savunmuş, diğer davalı savunmada bulunmamıştır.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekili ve davalı ... Radyo-... Radyo ve Televizyon Yayıncılık Hiz. A....vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/17030, K. 2015/5356, 16 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama