KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/17146 E., 2015/5084 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2015
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/11/2013 gün ve 2010/169-2013/661 sayılı kararı onayan Daire’nin 13/06/2014 gün ve 20145161-2014/11334 sayılı kararı aleyhinde davalı Banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'da bulunan hesabından 19.10.2009 tarihinde 67.031 TL'nin internet vasıtasıyla başka hesaba havale yapıldığını, davalı bankanın internet vasıtasıyla yapılan işlemlerde müşterilerin haklarını koruyucu tedbir almaması nedeniyle zarara uğradığını, GSM firmasının da sim kart verirken gerekli özeni göstermediğini ileri sürerek, 8.500 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle talebini yükseltmiştir.
Davalı Banka vekili, taraflar arasındaki sözleşmede güvenlik hususunda davacının uyarıldığını, söz konusu havale işleminden dolayı sorumlu olmadıklarını, davacının kusurlu hareketi bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... Tel. A.Ş. vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, davalı banka yönünden davanın kabulüne dair verilen karar, davalı Banka vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalı Banka vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Banka vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/17146, K. 2015/5084, 13 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama