Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/17152 K.2015/5090

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/01/2014 gün ve 2013/512-2014/18 sayılı kararı onayan Daire’nin 01/07/2014 gün ve 2014/6361-2014/12571 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ... Cumhuriyeti ... Ticaret Mahkemesi'nin 10-1017 (04)/21932 numaralı ve 15.03.2011 tarihli kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmadığını, müvekkili ve diğer davalının savunma hakkından mahrum bırakıldığını, tebligatların usulüne uygun yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini, savunma haklarının kısıtlandığını, kararın Türk kamu düzenine aykırı olduğunu, tenfiz şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.