Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/17177 K.2015/8729

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2014 tarih ve 2011/296-2014/113 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı E. Endüstriyel Paz. ve Yat. A.Ş. arasında 01.06.2010 tarihinde nakliyat sigorta poliçesi imzalandığını, müvekkilinin sigortalısı tarafından F.’da yerleşik ABB OY isimli firmaya 25.05.2010 tarihli fatura muhteviyatı olarak satılan 8 palet “"e. m. t. n.” emtiasının, davalıların sorumluluğunda nakliyesi sırasında 1 adedinin hasarlandığını, 07.07.2010 tarihli ekspertiz raporunun da hasarın nakliye esnasında meydana geldiğinin açıkladığını,

işbu hasar neticesinde müvekkilinin 22.07.2010 tarihinde 23.409 TL hasar tazminatı ödediğini ve Türk Ticaret Kanunu’nun 1301 ve devamındaki maddeleri uyarınca sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek 23.409 TL'lik asıl alacağın ödeme tarihi olan 22.07.2010'dan itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Z. Kardeşler İnş. Harf. Ltd. Şti. vekili, davacının ticari emtiayı sigortalayan şirket olduğunu, davalılardan S. A.Nakliyat ve Ticaret A.Ş'nin taşıyıcı, müvekkilin ise alt taşıyıcı olduğunu, dava dışı A. Nakliyat Ticaret Limited Şirketi'nin müvekkili firmanın alt taşıyıcısı olduğunu, fiili taşıyan tarafından yaptırılan inceleme sonucu emtianın ambalajlama şeklinin uluslararası taşımalar için uygun bir ambalajlama olmadığının ortaya çıktığını, CMR'nin 17/4-b maddesi gereğince taşıyıcının sorumlu olmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı S.A. Nakliyat Tic. A.Ş. vekili, emtianın dava dışı sigortalı tarafından taşımaya uygun şekilde ambalajlanmadığının açıkça görüldüğünü, bu nedenle taşıyanın şirketin sorumluluğuna gidilemeyeceğini, müvekkili şirketin hasardan sorumlu olduğu sonucuna ulaşılsa dahi ödenecek tazminat miktarının tespiti için CMR madde 23’dc belirtilen sınırlı sorumluluğa dair hükümlerin esas alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, gönderen sıfatının ve emtianın araca yükleme işinin davalı S.. A.. tarafından yapıldığı, ayrıca 27/5/2010 tarihli CMR senedinde de gönderen sıfatının S. A. Nakliyat ve Ticaret A.Ş'ye ait olduğunun belirtildiği, bu nedenle yükün ambalajının taşımaya uygun olmaması, yetersiz olması ve araç içine yükleme ve sabitlenmesinin doğru yapılmamış olması nedeniyle meydana gelen hasardan davalı S.A.

Nakliyat ve Ticaret A.Ş'nin %75 oranında, davalı taşıyan Z. Kardeşler İnş Harf Ltd.

Şti'nin %25 oranında müterafik kusurları ile sorumlu oldukları tespitinin yerinde olduğu, davacı sigorta şirketi tarafından sigortalısının gerçek ve somut zararı olarak ödenen 10.993,80 Euro'nun kadri marufunda olduğu, bu meblağın ise CMR madde 23 gereğince sınırlı sorumluluk miktarının altında bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile toplam 23.409 TL'nin davalıların kusur oranlarına göre davalılardan dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizleri ile birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.