Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/18041 K.2015/13001

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/10/2014 tarih ve 2013/99-2014/210 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01/12/2015 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. A.. T.. ile davalı vekili Av. E.. E.. D... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin bestecisi ve mali haklarının sahibi olduğu "...., "M..", "G..", "Y.", "V..", "A..." ve "B.." adlı eserlerin, davalı tarafından “O ..” ve “Y.” isimli programlarda kullanıldığını, davalıdan 30.000 TL+KDV talep edilmesi üzerine, davalı tarafın Star TV'nin meslek birliklerine ödeme yaptığını bildirdiğini, meslek birliğinin bir eserin herhangi bir program ya da yapım içinde kullanılmasına izin verme gibi bir hakkının bulunmadığını, ayrıca davalıya ait internet sitesinde bu eserlerin kamuya sunulduğunu ve gelir elde edildiğini ileri sürerek,

davalının tecavüzünün tespitini, ref'ini ve men'ini, FSEK 68. maddesi gereğince 30.000 TL'nin davalıdan tahsili ile davacı şirkete, 50.000 TL. manevi tazminatın davalıdan alınarak davacı B.. B..'a ödenmesini, tazminatlara olay tarihinden itibaren ticari reeskont faizi uygulanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosyaya sunulan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, meslek birlikleriyle yapılan lisans sözleşmelerinin, müzik eserlerinin senkronize edilerek kullanılma yetkisini vermediği, kullanıcıların eser sahiplerinden izin almaları ve bedel ödemelerinin gerektiği, gerek televizyon ortamında gerekse internet ortamında yapılan yayın veya program tekrarları biçimindeki iletimler için davacının talep edebileceği toplam rayiç bedelin 10.500 TL olduğu, ihlalin gerçekleşme biçimi ve boyutu gözetilerek 3 kat talebinin takdiren yerinde bulunduğu, maddi tazminat konusunda taleple bağlı kalındığı,

FSEK 68/1. maddesi gereğince 3 kat rayiç bedel ödenmesi sonucunda farazi sözleşme ilişkisi kurulmuş olacağından, “O Ses Türkiye” adlı program ve mali haklar yönünden kullanımın önlenmesi talebinin reddinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, FSEK 68/1. maddesi gereğince 30.000 TL maddi tazminatın, son televizyon yayın tarihi olan 04/02/2013 tarihinden itibaren ticari iskonto faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı şirkete verilmesine, 15.000 TL manevi tazminatın ise 01/12/2012 tarihinden itibaren ticari iskonto faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı B..

B..'a verilmesine, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının düzenlediği “Y...” isimli yarışma programındaki yarışmacıların sergiledikleri performansların film ortamına alınarak tespiti esnasında davacıların bestecisi ve mali hak sahibi olduğu musiki eserlerinin kullanılması ve bu tespitin gerçekleştirildiği yarışma programının televizyonda yayınlanmasının 5846 sayılı FSEK.'nın 6/3. maddesi uyarınca dava konusu musiki eserlerinin işlenmesi (senkronizasyonu) niteliğinde bulunmasına,

yine davacıların bestecisi ve mali hak sahibi oldukları musiki eserlerinin davalının düzenleyicisi olduğu “..” ve “..e” isimli yarışma programlarının çekimi sırasında, umumi mahallerde izinsiz olarak icra edilmesinin de aynı Kanun'un 24. maddesi uyarınca temsil hakkının ihlali niteliğinde olmasına ve davalının işleticisi bulunduğu internet sitesinde “O ..” yarışması kapsamında izinsiz yayınlanmasının ise aynı Yasa'nın 25. maddesinde düzenlenen umuma iletim hakkının ihlali niteliğinde bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme kararının onanması gerekmiştir.