Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/18664 K.2015/4785

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/04/2012 gün ve 2011/328-2012/224 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/03/2014 gün ve 2012/12974-2014/4984 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...’ün Türkiye ve Almanya’da bir çok şirket kurduğunu, özellikle Almanya’da kurduğu şirketler vasıtasıyla talep edildiği an geri ödeneceği ve karşılığında yüksek faiz verileceği garantileriyle bu ülkede çalışan kişilerden para topladığını, müvekkilinden de aynı şekilde para tahsil edildiğini, talep edilmesine rağmen parasının iade edilmediğini, davalı gerçek kişinin SPK mevzuatına aykırı davranışları nedeniyle mahkum edildiğini, ayrıca yurt dışında kurduğu şirketler vasıtasıyla para toplaması ve bu parayı davalı şirkete aktarması nedeniyle hakkında dolandırıcılık suçundan ceza davası açıldığını, ...

GmbH ile ...

AG’nin iflas ederek ticaret sicilinden kayıtlarının silindiğinin ortaya çıktığını, müvekkilinin bu şirketlere başvurma şansının olmadığını, davalı gerçek kişi tarafından yurt dışında kurulan şirketlerin içlerinin boşaltılarak diğer davalı şirkete aktarıldığını ileri sürerek, kurulan ilişkinin hükümsüzlüğüne ve 70.000 DM karşılığı 73.509,96 TL'nin tahsil tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 70.000 DM'nin temerrüt tarihindeki karşılığı olan 62.243,13 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.03.3014 tarihli kararı ile onanmıştır. Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.