Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/18832 K.2015/4563

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/09/2014 tarih ve 2012/736-2014/357 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; kömüre verilecek boşaltma hizmetlerine davalı tarafından uygulanacak ücret konusunda 07.01.2002 tarihinde sözleşme imzaladığını, sözleşme gereğince 01.01.2002-31.12.2002 tarihleri arasında limana gelecek yükler için % 20 ücret indirimi uygulanması gerektiğini, tahliye ücretinin karşı limana yükleme talimatı verilmesi ve ordinosunun da ... boşaltma limanına ibraz edilerek önceden ödendiğini, bu güne kadar 208.707.240 ton yükün boşaltıldığını ve sözleşme gereğince % 20 indirimli olarak boşaltma ücretinin ödendiğini, ancak 04.12.2002 tarihinde kömür ithalatının yapıldığı,

Ukrayna'daki kötü hava koşulları nedeni ile buz beyannamesi yayınlanarak yüzme yasağı konulduğunu, 31.12.2002 tarihi itibarıyla ...

Limanında boşaltılan yükün 191.471.240 ton olduğunu, davalının bu miktarı esas alarak sözleşmedeki taahhütün yerine getirilmediğinden bahisle 81.589 USD.lik fark talep ettiğini, oysa Ukrayna kamu makamlarının tasarrufunun yükleme açısından fors-majör (aktin ifasını olanaksız kılan koşul) oluşturduğunu, önceki yıllardaki uygulama gereğince konişmentoları davalı idareye verilmiş, tahliye ücretleri ödenmiş ancak gecikmiş yüklerin de taahhüt tutarında göz önüne alınması gerektiğini,

davalı idarenin fiilen boşaltılan miktarı esas alarak indirim uygulamama yolu ile borç çıkartılıp teminat mektuplarının paraya çevrilmesi yolunda işlem yapma yoluna gittiğini ileri sürerek 81.859 USD borçlu olmadıklarının tespiti ve 2 adet teminat mektubunun hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, fiilen boşaltılan miktarın 191.471 ton olup sözleşmede öngörülen miktardan az gerçekleştiğini, sözleşmenin bitiminden sonra limana gelip boşaltılan yüklerin hesaplamaya esas alınamayacağını zira bu yüklere ilişkin ücretlerin depozito olarak önceden ödendiğini ancak boşaltımın sözleşme süresinin bitiminden sonraki tarihlere tesadüf ettiğini, davacının bir yıl içinde 207.000 ton kömür tahliye etmesi gerekirken bunu yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, tüm dosya kapsamına göre; davacının 31.12.2002 tarihine kadar 191.471 ton kömürün tahliyesini sağladığı, sözleşmede öngörülen süreden sonra da 17.236 ton kömürün tahliyesini yaptırdığı, sözleşmeye göre davacının nihai olarak gerçekleştirdiği 191.471 tonun tahliyesine isabet eden % 17 oranında, 17.236 tonun tahliyesine isabet eden %5 oranında indirim uygulaması

gerektiği, bu orana göre hesap yapıldığında, davacının 31.12.2002 tarihine kadar yapılan teslimatlar karşılığında 25.848 USD, sözleşmeden sonraki teslimatlar için 13.115,90 USD olmak üzere toplam 38.963,90 USD borcunun olduğu, kalan 42.895,10 USD borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın 42.895,10 USD yönünden kabulüne, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.