KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/19125 E., 2015/5569 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2015
- Mahkemesi
- ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.12.2013 gün ve 2013/675-2013/426 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.09.2014 gün ve 2014/8514-2014/14458 sayılı kararı aleyhinde asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, asıl davada müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan hesabından, internet bankacılığı kullanılmak suretiyle bilgi ve rızası olmaksızın tanımadığı bir şahsın hesabına havale yapıldığını ve paranın çekildiğini ileri sürerek, B tipi likit fon (438 lot) karşılığı 9.738,704 TL, maaş kredisi hesabına ödenen 1.440.00 TL ve önceki aydan arta kalan maaş tutarı 61,00 TL olmak üzere toplam 12.084,704 TL'nin faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiş, yargılama aşamasında likit fona yönelik talebini atiye terk etmiş; birleşen davada ise aynı şekilde müvekkilinin hesabından çekilen B tipi likit fon (438 lot) karşılığı 11.092.335 TL'nin faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, asıl ve birleşen davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizce onanmıştır.
Asıl ve birleşen davada davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/19125, K. 2015/5569, 21 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama