Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/19208 K.2015/4562

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/02/2014 tarih ve 2008/351-2014/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin eğitim bilimleri alanında öğretim görevlisi olduğunu, bu alanda birçok araştırma yapıp eser ürettiğini, eğitim, ceza ve şiddet konulu EĞİTİM AMAÇLARI VE BEDENSEL CEZA başlığını taşıyan çalışmasını noterde adına tespit ettirdiğini, davalılardan ...'un EĞİTİM VE ŞİDDET isimli Eylül 2008 tarihinde piyasaya sunulan eserin sahibi olduğunu, diğer davalının anılan eserin yayımcısı olduğunu, bu kitabın 1-57. sayfaları arasındaki kısmın müvekkilinin notere tespit ettirdiği eserin aynısı olduğunu, izinsiz gerçekleşen bu alıntının normal sınırların üzerinde olduğundan kabul edilebilir nitelikte bulunmadığını,

açıkça intihal olduğunu, ayrıca davalının kitabının 201.sayfasından başlayan OKULDA VE EVDE DAYAK (1992 ve 2006 yılları karşılaştırması) bölümünün de müvekkiline ait bir araştırma sonucu ortaya çıkan eser olduğunu, müvekkilinin bu eseri BİLİM VE AKLIN AYDINLIĞINDA EĞİTİM isimli derginin Haziran 2006 sayısının 29 ve 33.sayfaları arasında davalı ..., dava dışı... ile birlikte kamuya sunduğunu, davalının bu hali bilmesine rağmen eseri kendi kitabında izinsiz kullandığını,

yine müvekkilinin davalı ve dava dışı...ile birlikte OKULLARDA ŞİDDET VE ÇOCUK SUÇLULUĞU isimli ... yayınlarına ait Mayıs 2007 tarihli kitabın 133-149. sayfalarında ÇOCUKLAR EVDE DE OKULDA DA DÖVÜLÜYOR ismiyle yayımlanmış eserin sahibi olduğunu, davalının kitabının 201.sayfadan başlayan bölümünün ayrıca buradan yapılan alıntılarla oluşturulduğunu, müvekkilinin ismine yer verilmediğini,

bu suretle eserden doğan mali ve manevi haklarına tecavüzde bulunulduğunu ileri sürerek tecavüzün önlenmesi ile FSEK'in 68.maddesi uyarınca fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00.-TL maddi tazminat ile 5.000,00.-TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte karşı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi; EĞİTİM VE ŞİDDET isimli eserin yayımcısı olduğunu, hukuki bir sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; yargılama konusu kitabın 1-57. sayfalarındaki kısmın müvekkilinin 1993 yılında kamuya sunulan OKULDA DAYAK isimli kitabının 1-57. sayfalarıyla aynı olduğunu, davacının doktora aşamasında müvekili gözetiminde çalıştığını, davacıyı onure etmek adına bir akademisyen için son derece önemli olan bilimsel iki makalede sadece veri toplama ve temize çekme şeklinde yardımları olmasına karşın müvekkilince yazılan makalelerde davacının da adına yer verildiğini, davacının ise hiç sıkılmadan bu eserlerin kendisine ait olduğunu iddia ettiğini,

müvekkilinin 1993 yılında kamuya sunduğu OKULDA DAYAK isimli kitabının tükenmesi üzerine anılan eserde yer alan verileri yenileyerek karşılaştırmalı bir çalışma yaptığını, araştırma görevlisi olan dava dışı ... ve davacının bu konuyu benimsemeleri için veri toplama sürecine kattığını, bu çalışmanın 1993 ve 2001 yıllarında yaptığı çalışmaların derlemesi niteliğinde bulunduğunu, gerçekte davacı ve dava dışı...'in bir cümleleri bile olmadığını, zaten o tarihte araştırma görevlisi olan davacının bilimsel akademik çalışma yapacak birikime de sahip olmadığını, katkılarının veri toplama ve temize çekme aşamasında kaldığını,

buna karşın müvekkilinin davacının bu konuyu benimseyip başka çalışmalar yapması ümidiyle davacının eser sahibi olduğunu iddia ettiği iki makaleye ismini yazdığını, çalışmaların müvekkilinin ... ve...'da ...'in düzenlediği toplantıda sunuşunu yaptığını, şimdi müvekkiline karşı intihal iddiasında bulunulmasının haksız ve hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının noterde tespit ettirdiği 57 sayfalık metnin davalıya ait 1993 tarhli kitapta yer aldığı, bu metnin davacıya ait olmadığı, eserin 201-208. sayfalarında bulunan Okulda ve Evde Dayak isimli eserin tamamına yakınının davalıya ait olduğu ve 1993 tarihli kitabında yer aldığı, 2006 yılına ait birkaç bulguyu içeren bölümlerin de üslup olarak davalıya ait olduğu, davacının Okulda Dayak adlı makale sahiplerinden biri olsa da makalenin intihalinin söz konusu olmadığı,

alıntı yapılan kısımların davalının 1993 tarihli kitabındaki bölümlerden oluştuğu, tarafların birlikte ese sahibi görüldükleri makalelerde davalının birinci yazar olduğu ve öncelikli hak sahibi olduğunun kabulü gerektiği, esasen alıntılanan kısımlarının davalının daha önce kamuya sunulmuş olan kendisine ait eserlerden yapılmış olduğu ve usulsüz iktisap yada intihalin söz konusu olmadığı,

her nekadar davalının işbu davaya konu eylemi nedeniyle hakkında açılan ceza davasında mahkumiyetine hükmedilmiş ise de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın kesin hüküm niteliğinde olmadığı ve ceza mahkemesi kararlarının bağlayıcı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava konusu "Eğitim ve Şiddet" isimli kitaptaki uyuşmazlık konusu bölümlerin esasen davalı tarafından 1993 yılında meydana getirilen "Okulda Dayak" isimli kitaptaki bölümlerle aynılık derecesinde benzer olduğunun bilirkişi raporuyla tespit edilmiş olması nedeniyle, ...

4. Fikri Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 07.03.2011 tarihli 2010/32 esas sayılı kararına konu edilen "Okulda Dayak" ve "Çocuklar Evde de Okulda da Dövülüyor" başlıklı makaleler üzerinde tarafların müşterek eser sahibi olduğuna ilişkin kesinleşmiş hükmün bu dava bakımından uyuşmazlığın esasını etkileyecek ve bağlayıcı nitelikte olmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.