Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/2103 K.2014/10276

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28/11/2013 tarih ve 2012/1207-2013/1181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesi gerektiğini, davalı ...tarafından diğer davalı ....(....

Haber Görsel Yayıncılık A.Ş) firmasına müstakil abonelik şeklinde 19.12.2000 tarihinden 30.07.2008 tarihine kadar enerji kullandırıldığını, kurum yönetim kurulunun 2002/239E-2006/67 sayılı kararıyla enerji nakil hatlarının kullanımı için tip protokol ve eki ücret tarifesine göre hesaplanan hat katılım payı ve bakım işletme masrafından kaynaklanan alacaklarının tüm yazışmalara rağmen ödenmediğini ileri sürerek, 4.002,76 TL’nin 19.12.2000 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi, KDV ve diğer ferileri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...vekili, enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ....'ın davacının Gümüşhane Kuşakkaya TV verici istasyonuna ait enerji nakil hattı ve trafosunun AG çıkışında davacı kurumun bilgisi dışında enerji kullandığı, kullanılan enerjinin davalı ....'ın hat katılım bedelini belirlememesinden ötürü elektrik piyasası müşteri hizmetleri yönetmeliğinin 8. maddesinin 2. fıkrasındaki kıstaslara göre belirlenmesi gerektiği, bilirkişi raporunda belirlenen bedelin bu şekilde yapıldığı gerekçeleriyle davalı ... yönünden verilen ret kararının kesinleşmiş

olması nedeniyle bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı .... yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile KDV dahil 790,62 TL'nin temerrüt tarihi olarak kabul edilen 04/09/2008 tarihinden geçerli olmak üzere işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, benimsenerek hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının, talep ettiği hat işletme bakım masraflarını kendisinin yaptığını ispat edemediğinin açıklanmış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı .... vekilinin temyiz itirazına gelince, HUMK’nın 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre miktar veya değeri 1.000 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesin olup, anılan miktar 01.01.2013 tarihi itibariyle 1.820 TL’ye çıkarılmıştır.

Somut olayda davacı 4.002,76 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiş, mahkemece 28/11/2013 tarihinde 790,62 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş olup, söz konusu miktarın hüküm tarihi itibariyle yukarıda anılan Kanun hükmü uyarınca temyiz sınırının altında kaldığı anlaşıldığından temyizi kabil olmayıp, davalı vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.