Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/3404 K.2014/6611

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.01.2013 gün ve 2012/324-2013/22 sayılı kararı bozan Daire’nin 04.11.2013 gün ve 2013/8743-2013/19500 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan hesabı üzerinde işlem yapma yetkisinin sadece iş ortaklığı yetkililerine ve ...

Terzi'ye ait bulunduğunu, müvekkili ortaklık yetkililerinin hesapları kontrol ettiklerinde bilgi ve onayları dışında telefon bankacılığı yolu ile başka hesaplara toplam 290.000 TL, internet bankacılığı yolu ile de toplam 12.135 TL aktarıldığını tespit ettiklerini, söz konusu olayın müvekkilinin kusuru dışında banka güvenlik sisteminin açıklarından yararlanılarak gerçekleştirildiğini, bankanın kusurlu bulunduğunu, müvekkilinin davalı bankaya günlük limiti 50.000 TL olarak belirlenen talimatı vermesine rağmen bu miktarın çekilmesinin davalının ağır kusurundan kaynaklandığını ileri sürerek,

şimdilik 10.000 TL'nin yolsuz işlem tarihinden itibaren bankaların ticari krediler için geçerli yüksek faiz oranı ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin hesaplarındaki paranın internet ve telefon bankacılığı yoluyla çekildiğini, yasa dışı para transferi tutarının 302.135,00 TL'ye ulaştığını, bu rakamın 31.764,20 TL'sinin bankaca bloke edildiğini, kurtarılan bedel dışında kalan 270.370,30 TL'nin kendilerine ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, şimdilik 184.836,00 TL'nin yolsuz işlem tarihinden itibaren bankaların ticari krediler için uyguladığı en yüksek faiz oranı işletilmek suretiyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.